Κυριακή, 12 Ιουνίου 2016

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΑΣ ΤΣΙΜΠΑΝΕ ΟΙ ΜΕΛΙΣΣΕΣ

Για να μην μας τσιμπάνε οι μέλισσες

Πως προφυλάσσεται όποιος τρυγάει τα μελίσσια


Ανακατεύουμε αλεύρι από μοσχοσίταρρ καβουρδισμένο με χυλό από δεντρομολόχα και λάδι ως πού να γίνει το μείγμα παχύ σαν μέλι. Με το μίγμα αυτό αλείφουμε καλά το πρόσωπο και τα γυμνά μέρη τού σώματος και το ρουφάμε και το φυσάμε 3 ή 4 φορές στην κυψέλη.

Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2016

Έχετε αναιμία; Μήπως να δοκιμάζατε το μέλι


Η σιδηροπενική αναιμία έχει συνήθως τις ρίζες της στην κατανάλωση τροφών με μικρή περιεκτικότητα σε
 σίδηρο, όπως και στις τακτικές απώλειες μικρών ποσοτήτων αίματος

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016

Το Πεπτικό και απεκκριτικό σύστηµα της εργάτριας μέλισσας.



Το πεπτικό σύστηµα της µέλισσας (εικόνα 1) ξεκινάει από το στόµα και καταλήγει στην έδρα. Χωρίζεται σε τρία µέρη, το πρόσθιο, το µέσο και το οπίσθιο έντερο. Το πρόσθιο έντερο περιλαµβάνει το φάρυγγα, τον οισοφάγο, τον πρόλοβο (ή µελιστόµαχο) και τον προστόµαχο. Το µέσο έντερο είναι το στοµάχι όπου γίνεται η πέψη. Τέλος, το οπίσθιο έντερο περιλαµβάνει την πυλωρική βαλβίδα µε τους σωλήνες Malpighi, το λεπτό και το παχύ έντερο, και καταλήγει στην έδρα. Με το πεπτικό σύστηµα συνδέονται και κάποιοι αδένες µείζονος σηµασίας, οι σιελογόνοι και οι υποφαρυγγικοί.

Οι σιελογόνοι αδένες παράγουν το σάλιο, ενώ βρίσκονται στο κεφάλι και το θώρακα.

Οι υποφαρυγγικοί αδένες βρίσκονται στο κεφάλι και παράγουν το βασιλικό πολτό στις νεαρές εργάτριες. Όταν η µέλισσα µεγαλώσει σε ηλικία 15 ημερών, οι υποφαρυγγικοί αδένες ατροφούν και δεν παράγουν βασιλικό πολτό, αλλά εκκρίνουν ένα ένζυµο, την ιµβερτάση, το σηµαντικότερο ένζυµο για την παραγωγή µελιού.

Ένα πολύ σηµαντικό τµήµα του πεπτικού συστήµατος της µέλισσας είναι ο πρόλοβος ή µελιστόµαχος. Σε αυτόν τον χώρο αποθηκεύεται το νέκταρ όταν η µέλισσα το συλλέγει και µέχρι να το αποθέσει στην κηρήθρα. Όσο το νέκταρ βρίσκεται στον πρόλοβο, γίνεται εµπλουτισµός µε διάφορα ένζυµα που θα συντελέσουν στην ωρίµανση του µελιού, όπως είναι η ιµβερτάση. Ο πρόλοβος έχει µεγάλη ελαστικότητα και µπορεί, όταν είναι γεµάτος νέκταρ, να καταλάβει το 1/3 του χώρου της κοιλιάς.

Επίσης µείζονος σηµασίας τµήµα είναι ο προστόµαχος, ο οποίος παίζει το ρόλο βαλβίδας, µη επιτρέποντας την επαναφορά τροφής από το στοµάχι στον πρόλοβο. Ουσιαστικά δηλαδή, το περιεχόµενο του στοµάχου της µέλισσας ουδέποτε έρχεται σε επαφή µε το περιεχόµενο του πρόλοβου που περιέχει το νέκταρ τών λουλουδιών και συνεπώς δεν έχει βάση η κακοήθεια µερικών να αποκαλούν το µέλι ως «εµετό των µελισσών».


                       Πηγή : http://www.melissocosmos.com/

Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016

Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2015

ΟΙ ΜΕΛΙΣΣΕΣ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΤΣΙΜΠΗΣΟΥΝ!

                           
                          

Αναγνωρίζουν πρόσωπα όπως και οι άνθρωποι, έδειξε έρευνα
THE NEW YORK TIMES, Της Sindya N. Bhanoo 
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ:ΤΕΤΑΡΤΗ 3 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2010

Ο εγκέφαλος της μέλισσας έχει ένα εκατομμύριο νευρώνες, Ο εγκέφαλος του ανθρώπου έχει 100 δισεκατομμύρια νευρώνες. Παρόλα αυτά και όπως διαπίστωσε μια ομάδα επιστημόνων, οι μέλισσες μπορούν να αναγνωρίσουν πρόσωπα. 
Όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες στο τεύχος της επιθεώρησης “The journal of Experimental Biology” που κυκλοφόρησε στις 15 Φεβρουαρίου, τόσο οι μέλισσες όσο και οι άνθρωποι χρησιμοποιούν μια συγκεκριμένη τεχνική η οποία ονομάζεται configural processing (σχηματική επεξεργασία): συνδυάζουν, σαν να ήταν κομμάτια ενός πάζλ, τα συστατικά ενός προσώπου (μάτια, αυτιά, μύτη και στόμα) ώστε να σχηματίσουν ένα αναγνωρίσιμο μοτίβο. 

“Είναι η ίδια αυτη ικανότητα”, επισημαίνει ο Μάρτιν Ζιουφρά, καθηγητής Νευρολογικής Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Τουλούζης και εκ των συντακτών της έρευνας, “που βοηθά τους ανθρώπους να συνειδητοποιούν πως μια κινεζική παγόδα και ένα ελβετικό σαλέ είναι και τα δύο κατοικίες. Έχουμε δυο κάθετες γραμμές, με κάποιου είδους σκεπή από πάνω… είναι ένα σπίτι”.

Ο Δρ. Ζιουφρά και οι συνεργάτες του έκαναν το εξής πείραμα. Σχεδίασαν μερικές εικόνες, κάποιες από αυτές προσώπων, κάποιες όχι, και τις τοποθέτησαν όλες σε κοντινή απόσταση. Μπροστά από τα πρόσωπα τοποθέτησαν μπόλ με νερό στο οποίο είχε διαλυθεί ζάχαρη. Μπροστά στις υπόλοιπες εικόνες τοποθέτησαν μπόλ με σκέτο νερό.
Διαπίστωσαν λοιπόν πως, αφού πέταξαν μερικές φορές στα μπόλ με το σκέτο νερό, οι μέλισσες επέστρεφαν συνεχώς στα μπόλ με το νερό και τη ζάχαρη, μπροστά στα πρόσωπα. Τόσο τα σκίτσα όσο και τα μπόλ καθαρίζονταν επιμελώς έπειτα από κάθε επίσκεψη, ώστε να διασφαλιστεί πως οι μέλισσες χρησιμοποιούσαν οπτικά σημάδια για να βρουν τη ζάχαρη και δεν άφηναν σημάδια μυρωδιάς.


Η έκπληξη όμως των ερευνητών έγινε ακόμα μεγαλύτερη όταν έβαλαν σε όλες τις εικόνες πρόσωπα και διαπίστωσαν πως οι μέλισσες μπορούσαν να ξεχωρίσουν τα πρόσωπα που τις “προμήθευαν” με ζαχαρούχο νερό απο τα πρόσωπα που τις προμήθευαν με σκέτο νερό: έπειτα από αρκετές ώρες εκπαίδευσης, επισημαίνει ο ’ντριαν Ντράιερ, από το Πανεπιστήμιο Μόνας της Αυστραλίας, ένας ακόμα συντάκτης της έρευνας, οι μέλισσες επέλεγαν τα σωστά πρόσωπα το 75% των περιπτώσεων, δηλαδή τρείς στις τέσσερις φορές. Γεγονός που αποδεικνύει πως δεν αναγνωρίζουν απλώς πρόσωπα, θυμούνται και πρόσωπα.